Πέμπτη, 22 Δεκεμβρίου 2011

ΠΩΣ

Μες τους δρόμους μοναχός
τριγυρίζω στο σκοτάδι
κι ειν' του φεγγαριού το φώς
η ελπίδα για ένα χάδι

Πως βρεθήκαμε χαμένοι
πως εμείς οι αγαπημένοι
πως βρεθήκαμε στο τέρμα
σαν να πέφτει ένα κέρμα.

Μες τη νύχτα πάλι μόνος
αρμενίζω κάθε βράδυ
κι ειν' ατέλειωτος ο πόνος
ψάχνοντας ένα λιμάνι.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου